joycerene.reismee.nl

Scooter, stinkvoeten, witte zandstranden en haaien.

Georgetown een stad op pulau (het eiland) Penang, niet zonder reden op de wereld erfgoed lijst. En wat is er leuker dan het eiland en de stad te verkennen bij René achter op de scooter…
Vroeg in de ochtend stoppen we onze hoofden in geweldige “pot” helmen en gaan op pad. Ik achterop, kaartlezend, René alle mogelijke moeite doend om links te blijven rijden en alles precies andersom te doen dan bij ons, is het een hele onderneming om de stad uit komen. Na wat rond rijden geef ik het op (die kaarten in de lonely planet zijn niet de beste… nee, is niet omdat ik een vrouw ben!). Het is een stuk makkelijker om aan, de links en rechts voorbij razende, mede-scooteraars de weg te vragen. Als we eenmaal de stad uit zijn is het, zelfs voor mij, heel makkelijk om de weg te vinden. De (enige) weg om het eiland heen voert ons langs prachtige witte zandstanden met palmbomen, over de enige berg op het eiland, langs regenwoud en de uitgestrekte landerijen met palmbomen, voor de palmolie industrie. Iedere bocht die we uitkomen heeft weer een geweldig uitzicht in petto. De kleine dorpjes, met de vrolijke mensen, iedereen zwaait naar ons en roept gedag. Om onze kont wat rust te gunnen lassen we een kleine wandeling in de jungle in. Onze tocht lijd naar een klein zandstrand, aan de rand van het eiland, monkey beach. Voor de weg terug charteren we een bootje, lean back! Naarmate de dag vordert heeft René de gashendel gevonden en trekt menige local eruit, zelfs bergje op. Met ons stoerste gezicht, onder de pothelm, rijden we door de stad heen, al wijzend naar de gebouwen en druk pratend. René heeft af en toe zelfs tijd om andere te laten zien hoe snel onze scooter is. Als hij roept,”hou je vast”, dan weet ik genoeg. Ik klem me stevig vast voor komende straatrace. “Want we gaan vallen!!”, nog net op tijd kan hij een voet aan de grond zetten. We schuiven de pothelmen verder voor onze ogen en verlaten rustig de drukke boulevard.

Na Penang gaan we terug naar Kuala Lumpur, omdat we de volgende dag naar Sabah vliegen voor een schitterend duikavontuur. Van moeras en jungle naar duiken, dat is een erg grote overstap.... Dus besluiten we om in Kuala Lumpur een voorschot te nemen op de onderwaterwereld die op ons wacht. We gaan ons op laten eten, door vissen. Jawel! In veruit het meest indrukwekkende winkelcentrum dat we ooit gezien hebben. 9 verdiepingen, inclusief een indoor achtbaan.... Een indoor achtbaan! Dat is nog eens wat anders dan dat rotautootje voor de deur van de Albert Heijn, waar je moeder gek van werd omdat je altijd zeurde dat je erin wilde.
Hier kun je namelijk ook je voeten in een aquarium duwen waar één bepaald soort visje in rondzwemt. Deze visjes vinden niks lekkerder dan het dode eelt van je voeten en handen te knabbelen Uhuh, tot dat ze die van René proeven, maar nee, de schaamte voorbij, ook de voeten van René kunnen de goedkeuring van deze mini-Piranha’s wegdragen en ook zijn voeten worden ontdaan van de stinkende eeltlaag. Als René na 45 minuten terug is op schoenmaat 39, besluiten we dat de visjes voldoende gematst zijn, en gaan we zelf een hapje eten.

Vanuit het vliegtuig zien we de hoogste berg van zuid-oost Azië, Mount Kinabalu (het begint te kriebelen, misschien dat we naar de top gaan). De kustlijn strekt zich voor ons uit, nog even en we liggen in het water! 5 dagen in een duikresort op het eiland Mabul. Voordat onze boot vertrekt, hebben we nog een paar uurtjes in Semporna, rustig aanpassend aan de drukkende warmte lopen we door het dorpje. Om ons heen is er niets anders dan het lokale leven, fruitstalletjes, struinend over de vismarkt krijgen we een klein voorproefje op de kleurrijke vissen. Op de steiger is het een drukte van belang; de bootjes varen af en aan met vis, locals en zakken met eten. We ploffen neer en zitten te genieten op de stijger. Na een tijdje zijn we omringd door locals, wordt er veel en hard gelagen en krijgen we de meest uiteenlopende verhalen te horen. Bijna jammer om naar ons eiland en duikavontuur te varen!
Na de laatste duik, op de eerste dag, klimmen we op de boot en kijken elkaar tevreden aan. De afgelopen drie duiken ging niets vanzelf, maar onze duik-skills zijn weer helemaal terug! De onderwaterwereld is schitterend, schilpadden van 1 ½ meter, koraal in alle maten en kleuren en de meest vreemd uitgedoste en kleurrijke vissen en andere schepsels. Terug aan land haasten we ons naar het duikbord, Yoehoe! Morgen duiken in Sipadan, Jacques Cousteau himself vond dit toch wel een hele bijzondere plek op aarde. Als we wakker worden is het nog donker, de donder en de bliksem volgen elkaar razendsnel op, hopen dat de zee nog wat extra’s kan gebruiken. Wat vandaag valt, valt morgen niet en we vallen weer in slaap. Maar wat al de hele nacht uit de hemel komt zetten, zet de volgende dag voort. Een heel klein beetje teleurgesteld maar vol verwachting stappen we in de boot, op naar Sipadan. Of de zon de kleuren, onderwater, nou mooier maakt of niet, hier maakt het geloof ik niets uit. Jacques had gelijk, wat een plek! Als links van me de eerste HAAI, zo groot als René voorbij komt, kijkt René me even onderzoekend aan (ingewijden weten dat ik niet zo van de haaien ben), er komt maar één gevoel naar boven, wat geweldig!!! Alle andere haaien die volgen blijven indrukwekkend en eigenlijk een klein beetjemysterieus. Schildpadden, barracuda’s, inktvissen, steenvissen, krokodilvissen, leeuw vissen én Nemo, alles zwemt er. Lekker belangrijk die regen!
We zoeven in hoge snelheid door de lichtblauwe zee heen, dromerig staren we allebei naar het water, misschien dat we nog een laatste glimp van een schildpad vangen, voor we de jungle van Borneo in gaan.
Sukau en Billit liggen in het zuid-oosten van Borneo, één van de weinige plekken waar niet alle jungle plaats heeft moeten maken voor de palmolie industrie. Één van de twee plekken op aarde waar de Urang-Utan nog in het wild leeft. Door de jungle loopt de Kinabatangan rivier. De beste plek om wildlife te spotten is vroeg in de ochtend en tegen zonsondergang vanuit een boot. We kunnen niet wachten! Zou echt geweldig zijn om deze “wildman of the jungle” in het echt én in het wild te zien.

Reacties

Reacties

bala

He jossie en rene,

jullie weten toch dat de regen juist goed is voor het onderwaterleven....ook nog maar even de boeken er bij pakken. Maarre niet schrikken van een Haai....Stoer hoor jos, misschien toch nog even naar ZA en de great white een knipoog geven.....?????

Ohhh moest van Laar vragen, hebben ze ook poepchinezen onder water....????

bala

Wij zijn oom en tante geworden van Puck

Fred

Het begint zowaar op een vakantie te lijken. Geniet er maar goed van.

Carla

Gekker moet het toch niet worden, ook al niet meer bang van al die enge vissen. Nu de spinnen nog Joyce...

Schatten veel plezier met het spotten van de Urang en o ja vergeet niet voor het donker wordt terug te gaan.

elmar

weer een goed verhaal.. ik kan begrijpen dat jullie voorlopig nog niet naar huis willen en die paar maandne eigenlijk te kort zijn ;-)
was het toevallig een witpuntrifhaai.. so cool! enne de Gara Rufa Obtusa eet niet alleen eelt, dus alleen je voeten in het badje..

Wil

Hoi Joyce en Rene,

Leuk dat jullie het naar de zin hebben in "ons" land. Tot over 2 weken; ben benieuwd naar de verhalen en de foto's (niet: kiekjes ;-)). Btw leuke foto bovenaan de page... (aperture!!)

josh en cynt

Sow long time no seeing buddies. Ik was ook even mijn avontuurtje aan het ondergaan. Minder lang, minder indrukwekkend en vooral minder avontuurlijk.

JAJA ik ben jaloers toe maar zeg het maar hahaha.

Met ons gaat het goed en de kleine spruit groeit als kool (dat is geen spreekwoord toch??).

ennuh rene ik fiets momenteel net zoveel als jij!!! NIETS, NIKS, NIHIL, NUL, NADA en NOPPES. Niet zo heel erg veel dus. Mogelijk dat je me nog kunt volgen als jullie terug zijn.

Verder gebeurt hiero nossing interesting.

Take care

ciao CYNT en JOSH

Renate

Hi, jullie hebben wel gehoor gegeven aan het visgeknabbel!!! ;-)) Ben inmiddels veilig thuis en het koude NL..bbbrrr. Ik heb gehoord dat de tocht over de rivier al "spottend" naar de Oerang, echt te gek is. Enjoy the time!! Ik geniet nog ff van het aankomende weekend en dan mag ik weer! X

Hanneke

Die eelt-etende vissen moeten wel een héél sterke maag hebben, om aan de voeten van René te durven knabbelen!

Rob & Anne

Hallo lieve mensen!

Terwijl hier de eerste sneeuw naar beneden komt is het soms moelijk voor te stellen dat jullie verhalen echt zijn en niet gewoon mooie verhalen uit een reisbrochure. Heel mooi!

Langzamerhand kruipt de winter ons onder de huid. En met warme chocomel en veel te veel sinterklaassnoepgoed kijken wij uit naar jullie volgende verhaal!

Veel liefs uit Zwolle!
Rob & Anne
(& Evelien)

Annette

dát is nog eens en "luxe" vakantie die jullie hebben....
Dat heet "exclusieve cosmetische voetbehandeling hoor als die visjes je eelt van je voeten mogen vreten. Bij de sauna moet je er voor betalen: 15 euro voor kwartier. Zo te lezen zijn die visjes daar erg hongerig en lusten ze Rene zijn vuile poten wel ráuw hahaaaaaaaaaaaa

Gisteren bij jullie opa van Gurp geweest ( MIJN ome Cees). Hij ziet er goed uit moet ik zeggen. En met trots verteld hij ook weer over Tom en natuurlijk jullie reis. De mooie kaart met kleine foto's van jullie staat op het tafeltje naast zijn stoel. Net als 1 van de mooie verhalen die geprint is, vast door 1 van jullie ouders.

Nou, in ieder geval goed te lezen dat jullie op grote voet zijn vertrokken en met een maatje of wat minder over enige tijd terug keren.
Maar eerst.. nog volop genieten eeejjj

Bar en öz

Nounounounou hou eens op met die verhalen, andere mensen willen ook nog gelukkig zijn hoor.
We kunnen heel wat avonden foto's koken en verhalen aanhoren wanneer jullie weer terug zijn he. We kijken er nu al naar uit.
Geniet er nog van!

Ciao uit Napoli

Peter en Henny

Prachtig verhaal weer!!

Niemand heeft er nog iets van gezegd...maar....de foto boven aan jullie website vinden we erg leuk!!

Groetjes,
Peter en Henny

Laura Stijnenbosch

even antwoord op je laatste vraag: Ja het is fantastisch om de wildman of the jungle te zien. Geniet ervan!!!! Doe ik ook nog steeds al ligt Borneo alweer vier jaar achter me.

Liefs Laura

Jeanette

Leuke foto's van jullie hoor. Je kan zien dat jullie er echt van genieten, al die vrijheid. Toevallig zijn Rijk en ik in april van dit jaar ook op Saba geweest in Kota Kinabalu. Maar een lang weekend, maar genoeg om de sfeer van het land te proeven en te genieten van het mooie strand en de uitzichten. Op naar jullie volgende bestemming, foto's en verhaal. Vandaag weer even van mij alleen de groeten, Rijk is 3 dagen naar een beurs in Amsterdam met avond vullende programma's....., Jeanette

Jeanette

Vergeet nog even een nieuw record te vermelden in Nederland, gisteren, 880 km file in de avondspits, vanwege sneeuw van 3 cm. Ongelooflijk toch. Jullie missen niets hier.

laurens

waanzinnig zijn jullie verhalen! Hierdoor prikkelt 't nog meer om ook jullie richting eens op te komen! Zit nu in Patagonia, Argentina, maar Azië gaat zeker hoog in mn lijstje staan de volgende keer!

Blijf schrijven, I like it

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!