joycerene.reismee.nl

Geef René en Joyce extra fotoruimte kado!
Home / Tibet

Tibet

27 okt. 2010
🇨🇳 vanuit China
Nog even en dan zal de trein zijn hoogste pas passeren. Iedereen staat voor de ramen te kijken naar een indrukwekkend landschap. We kunnen er niet over uit dat hier mensen wonen, nomaden, op 5200 meter boven de zeespiegel. Waarschijnlijk ziet de maan er ook zo uit. Als ik naast me kijk zit daar een jonge Chinese man met een zuurstof masker op, aangesloten op het zuurstofsysteem van de trein. Mmm… we blijven gewoon rustig staan en doorademen. Onze Hollandse nuchterheid zegt dat het allemaal zo´n vaart niet zal lopen….

Tibet is ver uit de meest indrukwekkende reiservaring van ons allebei tot nu toe. Tibet is het land van de Dalai Lama. Tibet is het land van (witte) hoge bergen, waarbij de Alpen verkeersdrempels lijken. Tibet is het land van tempels, mooier en vooral authentieker dan we in China en Mongolië gezien hebben. Tibet is het land van yak’s, yak-melk, yak-water (zo smaakt en ruikt het: yak!!!!), yak-vlees, yak-stront (voor in de kachels). Tibet is het dak van de wereld. En vooral: Tibet is het land van het meest vriendelijke, eigenzinnige, mooie en gastvrije volk dat we ooit meegemaakt hebben. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het ons aan het hart gaat dat hier een complete cultuur, door toedoen van de Chinese regering, verwoest wordt. Langzaam maar zeker komen er steeds meer Chinezen, die langzaam aan de Chinese cultuur vermengen met de Tibetaanse. Of zeg maar gerust: vervangen. In onze ogen zijn de Tibetanen een totaal ander volk en hoort dit land, of past dit land, absoluut niet bij China. Het volk denkt er ook op deze manier over maar staat machteloos. Nu begrijpen wij waarom er maar heel weinig toeristen het land in mogen en de Tibetanen er niet uit.

Tibet is ook het land van koppijn zoals we die nog maar zelden gevoeld hebben (en dat komt niet door het bier). Zielig in je slaapzakje zitten en je afvragen of je, je ooit zo slecht gevoeld heb.
Gamden monastry to Samye monastry trek
Dagen: 5
Moeilijkheidsgraad: zwaar
Hoogte: 4100 tot 5700 meter
Weer: KOUD!
Slapen (of niet): tent (op de grond… lekke matjes….)
Ondersteuning: Yak’s, kok en gids
Personen: 4

Na een wat moeizame start stappen we eindelijk in onze overvolle mini VAN de bergen in. Na een tour door het klooster zoeken we een spot uit om de tent op te zetten, natuurlijk eentje met zicht over de hele vallei, het begint geweldig!!! Tijd voor onze eerste (acclimatisatie) tocht naar de top. Tegen de avond heeft de kok een heerlijk maaltje gekookt en worden we omringd door duizenden sterren. We voelen ons letterlijk alleen op de wereld. Als de zon de eerste kou laat verdwijnen is het pas tijd om uit de tent te komen, naar de beek te gaan en ons klaar te maken voor een lange dag. Als we zitten te ontbijten komt een vrolijk zingende vent de berg over met 3 Yak’s voor zich uit. Het vervoer voor de rugzakken, tenten, kookspullen en het eten. Na de eerste klim zijn we het erover eens dat de Yak’s nu al onze helden zijn. De dag brengt ons door dorpen, heel veel weidse groene natuur en op geweldige uitkijkpunten. Tegen de avond is het tijd om ons kamp op te slaan en de eerste zieke is een feit. Ik! Hoogteziekte, zolang je hoofd er niet afvalt komt het wel goed, volgens de gids… Wat een drama! Uiteindelijk toch in slaap gevallen en de volgende ochtend nergens meer last van. Als we de tent open doen weten we niet wat we zien, niets!!! We zijn helemaal omgeven door wolken en SNEEUW!!! Alles is wit! Na de eerste vreugde en gegooide sneeuwballen, René naar ons (1 tegen 5), hij blijft toch een stoertje, moet er serieus overlegd worden. We gaan vandaag de pas over, maar met dit weer is dat veel te gevaarlijk. Teruggaan is voor ons allemaal geen optie, aangezien we alle tijd van de wereld hebben besluiten we om te wachten. Als het tegen de middag open trekt kunnen we aan de zware klim naar 5500 meter beginnen. De zon gaat pas tegen 20.00 uur onder, wat ons genoeg tijd geeft om de 9 uur lange tocht te volbrengen. Als ik René moet geloven dan is er niets mooiers dan op 5200 meter, zo ziek als een hond, je tent uit te moeten om te plassen, de sneeuw en de wind om je oren te voelen slaan en je dan te realiseren dat je leeft, dat dit het mooiste is wat je ooit gedaan heb. De volgende ochtend staan we, met alle kleren aan die we bij ons hebben, met een mok warme thee, om ons heen te kijken. De lucht is helemaal blauw en het landschap is wit. Vandaag lopen we de hele dag door een winter wonderland, de zon in ons gezicht op naar de 5700 meter. De kok blijft ons verassen, onder de top, met uitzicht over het meer, dat aan het einde van de wereld af lijkt te vallen, eten we de lekkerste pasta salade ooit. Als we lager komen staan daar ineens weer bomen, is er kleur om ons heen en lijkt het wel of het in een paar dagen herfst geworden is. We moeten de rivier een aantal keer over en niet iedere keer zonder natte voeten. Als we een nomaden dorp (tenten) passeren komt iedereen naar buiten om ons gedag te zeggen en verder te zwaaien. De vrouwen hebben mooie gekleurde klederdracht aan en gekleurde sjaals om hun hoofd (René is blij dat hier geen shopjes zijn…). De mannen zijn in de bergen met de Yak’s. Ik voel diep respect voor deze mensen. Op deze hoogte te (over)leven. (we zijn nog steeds boven de 4100 meter). Misschien is het wel de eenvoud die deze mensen zo gelukkig maakt, want dit is daadwerkelijk wat ze allemaal uitstralen, geluk. De laatste avond worden we verwend met een enorm feestmaal bij het kampvuur. Op deze plek komen 3 trekkingen bij elkaar en hebben we een hele gezellige avond. De locale mannen vertellen openhartig hun verhalen….. (stilte…)
Deze ochtend worden we weer wakker van de warmte van de zon. Het is tijd voor de laatste paar uurtjes wandelen. In de verte zien we dat er een soort van trekker vast zit in de rivier, behulpzaam als we zijn helpen we om ‘m uit het water te krijgen. Maar goed ook, als een uurtje later blijkt dat dit ons vervoer naar het Samye Monastry blijkt te zijn.

Na de trek begint de reis over de Friendship Highway richting Nepal. Heerlijk om weer in een fatsoenlijk bed te liggen en niet op de grond en je gewoon staand aan en uit te kunnen kleden. Na 2 dagen reizen komen we aan bij Qomolangma, het nationale park waar de Mount Everest zich bevindt. Onze gids is geboren en getogen in een dorpje in de regio. En dat betekent: op visite. We worden volgestopt met yak butter tea (heeft niks met thee te maken: yak-boter (branden ze ook de kaarsen op), zout, en heet water…), het lokale voedsel (stamppot is zo slecht nog niet), en ook: lokaal gebrouwen bier. En denk maar niet dat je wegkomt met een bakje, bekertje, of schaaltje. Voor wat betreft het, lokaal gebrouwen, bier heeft René zich met zorg van zijn taak als gast gekweten. Pas toen de tweede literfles open dreigde te gaan, maakt beleefdheid plaats voor een moeilijk maar moedig besluit: “Geen bier meer, we gaan! Op naar de Mount Everest!”. Tegen het vallen van de avond, ja, dus ook met het ondergaan van de zon, zie je dan ineens de Mt. Everest voor je opdoemen. Daar wordt het dan toch wel stil van, in de auto. Het besef dat het hoogste punt op aarde is, toch voldoende om bij stil te staan, foto’s te nemen en te genieten van het uitzicht. Morgen lopen we de laatste kilometers naar het base camp, eerst heerlijk slapen in één van de Tibetaanse tenten, waar we prima verzorgd worden door de familie. De kachel brand hier op Yak strond, de geur is niet te harden maar we kunnen ons geluk weer niet op!

Noot van René:
Tot slot: Tibet (en dan met name Everest Basecamp) is de thuishaven van de ranzigste WC die we ooit zagen. Gat in de grond met een paar planken, prima (doen we al maanden), maar niet fatsoenlijk kunnen hurken omdat je anders op de Mount Everest (zonder witte piek) van je voorganger gaat zitten, nee, da’s toch ‘een piek te hoog’…

Everest Base Camp is ons laatste station op de weg naar Nepal, mijn ouders, mijn broer en Laar. De laatste nacht slapen we in het, niet bijzonder aantrekkelijke, Zhangmu, eten we voor de laatste keer met elkaar (het reisgezelschap) en praten we onze ervaringen, onder het genot van een biertje, nog eens door. ‘S ochtends moeten we ons, lopend, een weg langs de honderden wachtende vrachtwagens werken, om de grens met Nepal over te mogen steken. Door de Chinese douane, langs de immigratiedienst, met de lonely planet van China/Tibet verstopt onder onze kleren (op aanraden van de gids, als we ‘m niet willen inleveren) en dan, de Friendship Bridge op. De brug over een rivier die de grens vormt tussen China en Nepal. Halverwege de brug staat een rode streep, met twee Chinese militairen erbij. Nog één keer “Zadjen” naar de Chinese militairen, de streep over stappen, ét viola, we zijn in Nepal: NAMASTÉ!!!!!!


Reacties

Reacties

Joost M
27 okt. 2010, 12:51

Jullie hebben het goed voor elkaar lui. En nu weer wat vaker updaten dan maar ;) Have fun met de familie in Nepal!

Fred K
27 okt. 2010, 15:40

Heerlijk die vrijheid. zal wel moeilijk worden als je weer aan t werk moet. 'T is dat ik als pensionado geen tijd heb om het jullie na te doen, maar ik ben r.tejaloers.

elmar
27 okt. 2010, 16:56

wat leest dit lekker weg zeg.. idd veel plezier met de family saam.. Ga zo de foto's bekijken en nog meer onzin posten!

OMA Annette Vught
27 okt. 2010, 17:49

Hallo Joyce en René,

onder het genot van een overheerlijke zelfgemaakte verse kippensoep heb ik ook dit verhaal weer met volle teugen in me opgenomen.
Geweldig boek weer Joyce, super. Ik zou zo naar dit stuk van de wereld willen als ik het lees.
Het was even wachten op dit verhaal maar dan héb je ook een verhaal zeg!!!

Nu heerlijk, althans dat mag ik hopen voor jullie allen, genieten van een verdere reis met familie.
Zometeen de foto's nog bekijken maar in het voorbij gaan zag ik dat er weer prácht exemplaren bij zitten.

Afgelopen zondag ben ik OPOE geworden van een gezonde kleindochter met een oude Hollandse én Turkse naam; ADA. Ff wennen want in 1e instantie dacht ik "wat een trutnaam, wie noemt zijn/haar kind nou ADA.....???"
Maar inmiddels ben ik eraan gewend.
Ook een hele ervaring om bij de bevalling van je dochter te mogen zijn. Na alle ellende in de familie was deze geboorte dan ook eindelijk eens een positief gebeuren.

groetjes en óp naar de volgende verhalen en foto's.

dikke knuffel van Opoe Verkooyen uit Vught :)

Marjolein
27 okt. 2010, 20:10

Hoi, hoi,

Ondanks alle ontberingen, de kou en de hoofdpijn...wat een heerlijkheid zo ver weg van hier...in een andere wereld. KLinkt weer als een superavontuur! Tja daar staat een reisje new york en chicago magertje tegenover. Ach, waar maken wij ons hier druk om?
De kleine is het er overigens mee eens, laat-ie net met een fors trapje in de buik weten. Vrijdag gaan we de kleine weer bekijken met een pret echo. Tja hoe prettig het is met de hele familie om je heen in een kleine ruimte, starend naar een nog kleiner schermpje, de kleine te zien weet ik nog niet, maar dat gaan we ervaren!

Met ons gaat het goed. Buik is goed gegroeid. Ik bots nu ook overal tegenaan omdat ik elke keer vergeet dat mijn private space groter is geworden. En heb ik nog wel wat groeiweekjes te gaan. En dat is maar goed ook, want die kinderkamer moet natuurlijk ook nog in orde.....Tja zoals dat gaat...

Verder ben ik begonnen met zwanger en fit. Nou ja fit...puffende vrouwen die er nog net wat lichaamsbeweging uit persen. Tja en sierlijk zien al die oefeningen er ook niet meer uit. Ik kan me nu nog aardig bewegen maar wordt bijna letterlijk met mijn neus op de feiten gedrukt hoe klein mijn bewegingsruimte gaat worden.. na 30 minuten bijna zweten volgt er een cursusdeel. Inmiddels heb ik leren puffen en persen. Tja klinkt aantrekkelijk he.

Geniet nog lekker daar!! Wij genieten heerlijk mee van jullie avonturen!

Groeten Marjolein

Mels en Lia
27 okt. 2010, 21:48

We dachten al...we horen niets meer...maar dit maakt alles weer goed,super verhaal,mooie foto's,jullie hebben het tof zo te zien!!
Nog heel veel plezier,we volgen jullie,

as oma en opa Aarts

shirley
27 okt. 2010, 22:49

Wat zeg je me nou? Helemaal naar de everist en niet eens proberen te klimmen? Nog een reden om terug te keren wil je zeggen? Mooie fotos trouwens...

KNOWLEDGE
28 okt. 2010, 17:02

Wat een topreis , tja je bent jong en je wilt wat . Veel succes met de rest van de tour .

Marlene
28 okt. 2010, 22:08

Geweldig, wat geweldig, heb genoten, jullie kunnen het als reisgids uitbrengen. Foto's zijn echt geweldig, wat kijkt de yak lief uit zn ogen.
Veel plezier en reis avonturen met de familie.
groetjes uit Breda

La
29 okt. 2010, 17:35

He Reneetje, heel herkenbaar die tetetetete hoge droltorens. Alsof iedereen zelf de hoogste berg wil brouwen

xxxxxxxxxxxxxxxxxx

Bart en Laar (Bart vooral)
29 okt. 2010, 17:58

Joh Jos en Rene, wat een super verhaal zeg van Tibet!! Uiteraard al gehoord maar ook leuk om nog even te lezen. Kan het dan toch niet laten om te zeggen......5895 is toch nog een stukje hogerrrrrrrrr....:-) dikke kus en wat is Nepal leuk hè

Anne en Rob
02 nov. 2010, 13:53

Hé luitjes,

Zit hier met een licht gevoel van jaloezie jullie verhaal te lezen. Niet dat poepluiers om 03u 's nachts niet de bom zijn, maar is toch wat anders...

Heel veel plezier nog!!

Tim
04 nov. 2010, 21:08

Joyce!! Het zijn weer mooie verhalen. De ze ook mijn groeten in Kathmandu.
Nog veel mooi reisplezier!!

Gr. Tim

davy
05 nov. 2010, 15:25

Hey joyce en rene,

na even zoeken, jullie eindelijk gevonden. Ellenlange mooie verhalen! Jullie doen wat veel mensen wensen te doen, echt vet!
Maar goed dat jullie veel bewijsmateriaal plaatsen, anders zou ik het niet geloven!
Hoe is het met het heuppie? ik hoop dat alles goed gaat!
Veel plezier nog en suc6 uiteraard!!

Gr. Difke

kim en joop
07 nov. 2010, 15:30

hoi hoi

wat een verhaal weer!mooi man!
duurde ff voordat we tijd hadden om t op t gemak te lezen maar is weer ff genieten!!!

heel veel plezier met de familie!!wat kwam er na nepal??

dikke kusssss van ons

{{ reactie.poster_name }}
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Laatste verhalen

Alle reisverhalen

Laatste reacties

Meer reacties

Laatste foto's

De aller,aller, allerlaatste foto's....

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ mailingForm.errorMessage }}
Je bent nu aangemeld voor de mailinglijst!

Links