Laatste verhalen over China, Zadjen China

28 sep. 2010

🇨🇳 vanuit China

Guilin

Als we de trein uitstappen voelen we gelijk dat het een hele warme dag geweest is. De lucht is vochtig en binnen 3 minuten zitten de rugzakken vacuüm tegen ons lichaam aan. Het is maar 15 minuten lopen naar het hostel, dat gaan we redden. Net over de brug aan het water ligt het hostel. De brug, de bomen en de rivier, alles is verlicht. Tijd voor een biertje op het terras! Als we daar zitten vervagen alle geluiden van de stad, af en toe dobbert er een vissersbootje voorbij, genieten!!

De Dragon Rice Terraces. Rijstvelden, als terrassen tegen heuvels aan gebouwd. Niet met een georganiseerde reis, maar met openbaar vervoer. En dat hebben we geweten. Al op de eerste bus stop worden we opgepikt door een vrouwtje van een van de hostels in het gebied waar we naartoe willen (niet zo moeilijk trouwens, echt lekker anoniem zijn we hier niet…). René neemt voor de handigheid een kaartje aan met gegevens van het hostel: FOUT!!!!!! Moeders denkt beet te hebben, en wijkt niet meer van onze zijde, tot we bij het gebeid zijn. AL een aantal keer hebben we haar vrij duidelijk gemaakt dat we MISSCHIEN nog wel komen, mar dat ze vooral nu WEG MOET GAAN. Heel gek, maar ineens me no speak English. Omdat we er helemaal klaar mee zijn, besluiten we via de kortst mogelijke omweg onze wandeling te maken, om maar niet door haar dorp te hoeven lopen. En ja hoor, dat werkt. Na een beteuterd gezicht te hebben getrokken (we zijn diep, diep ontroerd), en wat gescheld in het Chinees (rot voor je, staat niet in mijn woordenboek) beginnen we onze wandeling.

Om na 5 uur lopen, tegen het invallen van de duisternis aan, bezweet, moe, smerig maar voldaan, in het dorp van onze bestemming aan te komen. De nacht doorgebracht in een fantastisch, o zo simpel hotel boven op een berg. Heerlijk geslapen in de berglucht. De volgende ochtend de zon zien opkomen boven de rijstterrassen, de zonnestralen die reflecteren in het water en de geur van rijst.. Honger!!

Na een dag lopen door de rijstterrassen, bergen, de mooiste uitzichten, bamboe en oude dorpjes zijn we weer in de bewoonde wereld.

Even een leuk stukje ‘couleur locale‘: als wij hier gaan eten, eten we (natuurlijk) met stokjes en ik moet eerlijk zeggen, we worden er handig in. Maar ook de Chinezen zijn open-minded, dus willen ze westerse gerechten eten, biefstuk, pasta of friet. Dat doen ze dan niet met stokjes (probeer maar eens een biefstuk op te pakken met stokjes…), maar heel westers, netjes met mes en vork. Op zich niet wereldschokkend, maar iedereen die met stokjes heeft (geprobeerd) gegeten, weet dat je, als het niet lukt, toch weer vervalt in oude gewoontjes. Je gebruikt ze gewoon als mes en vork. Wat overigens nog enigszins lukt ook. Een chinees die zijn mes en vork als stokjes gebruikt en steeds bozer wordt als het niet lukt, is een vermakelijke avond voor ons (westerlingen).

De volgende ochtend is vroeg dag, we worden opgehaald om met een bamboe vlot de rivier af te varen naar Yangshuo. Alleen maar stilte…. Water…. Bergen …. Bamboe….

Yangshuo

Het is heet, benauwd, toeristisch en druk. Maar de omgeving is geweldig! We ontdekken de omgeving op de fiets. Fietsen langs de rivier, door dicht bamboe bos, bij de chinezen over het erf (als we de weg kwijt zijn), door de landerijen, waar veel chinezen aan het werk zijn, maar even ophouden en komen kijken als we langs fietsen en als we groeten (in het chinees) verschijnt er een grote glimlach en roepen ze wat terug. Eindelijk, eindelijk vinden we het landelijke China en ongerepte China. En wat is dat mooi! ‘The pictures paints a thousand words‘.

Buddha zij dank voor doornstruiken.. Nog 16 km te gaan, lekke band. Gelukkig zijn we vlakbij een dorp, alleen een fietsenmaker of een nieuwe binnenband wordt toch lastig. Uhhh…. Bamboe vlot dan maar, nog mooier dan de eerste tocht!!!

Met gemende gevoelens beginnen we te beseffen dat de tijd, in China, gaat dringen… (ja, je leest het goed!) We hebben een date in Kathmandu met de familie Philippa. We laten zuid-west China voor wat het is en pakken het vliegtuig naar Chendu. Vanuit hier moeten de Permits en aanvragen gedaan worden om Tibet in te mogen. Na een aantal dagen regelen en uitzoeken kunnen de aanvragen de deur uit en heeft het voor ons geen zin om in Chengdu te gaan zitten wachten. De Berg Emei (3100) lonkt naar ons…..

Mt. Emei (en René de held, o.k mijn held…)

Hoe René een Chinese held werd. Wij vinden dat iedere Chinees die deze berg op wil, om de meest indrukkwekkende Boeddha die we tot nu toe gezien hebben (50 meter hoog, genaamd de Golden Summit), te aanschouwen en te eren, dit te voet moet doen. Een soort bedevaart zullen we maar zeggen.

De eerste dag lopen we door de mist, nevel en bamboe bos. Af en toe doemt er een monnik voor ons op, zelf aan de wandel of hij hoort bij het klooster wat een stukje verderop staat. In ieder klooster worden we vriendelijk begroet, mogen we rondkijken, kunnen we even opwarmen of wat te eten krijgen. Aan het einde van de middag vullen apen dit geweldige plaatje aan. Dit is waar René mijn held werd en we begrepen waarom we bamboe stokken mee moesten nemen. De apen staan bekend als “the gardians of the mt. Emei” en dat doen ze goed. Ze gaan midden op het pad zitten en laten hun tanden zien als je er langs wil. Ik persoonlijk vind die tanden en de behendigheid van die apen niet echt een succes en eerlijkheid gebied te zeggen dat de grootste uitvoeringen mijn hartslag toch iets omhoog lieten gaan, maar we moeten toch naar boven. René zwaaiend met zijn stok in de ene hand ik aan de andere (René als buffer tussen mij en de apen) in de looppas naar boven. Gered! Zou je denken (maar René moet die held nog worden)… Na een hele tijd geen aap meer gezien te hebben is het tijd voor wat eten. Regenjas uit, rugzak af, camera naast me op de grond, eten uit de tas… Springen er twee grote mannetjes van de berg af voor ons op de grond. AHHHH!!!!! Ik verstand uit, spullen laten liggen en een veilig heenkomen zoeken (achter René), René pakt allebei de stokken, gooit mij tussendoor de rugzak aan, op het moment dat hij de camera pakt doet één van die apen een uitval (GROTE TANDEN) slaat die aap van zich af, hangt de camera om, blijft met die stokken zwaaien en op de grond om hem heen slaan, pakt mijn jas en verplaatst achteruit, al zwaaiend met die stokken, mijn richting op. Gelukkig hebben die apen door dat er niets te halen valt (ja.. Broodje had René nog steeds in zijn mond) en nemen de benen. Tot mijn grote opluchting!!!

Tegen de avond vragen we naar een slaapplaats in een klooster en krijgen een oude monniken kamer. Aan de rand van het klooster, een kamertje “hangend” aan het klooster, zwevend boven de bamboe toppen. Twee bedden en een kan heet water, we zijn gelukkig! Nadat de gong drie maal geklonken heeft, horen we het biddende gezang van de monniken, overal ruikt het naar wierook en branden er kaarsen.

De volgende dag is het tijd voor teambuilding…. Het regent, gaat nog harder regen en het blijft heel hard regenen. De wind is koud, het zicht is nul, de klimmen worden zwaarder en René en Joyce blijven er plezier in hebben. Aan het einde van de dag worden we beloond op de top, met nog steeds regen, wind, geen uitzicht, echt té koud om buiten te zijn én met een hele warme douche en een heerlijk zacht bed! Teambuilding geslaagd.

De volgende ochtend is het weer wat beter, hebben we een beetje uitzicht, maar kunnen de Boeddha perfect zien. De hoogte begint parten te spelen en we besluiten om naar beneden te gaan. Op de Chinese manier, met de bus, over de asfalt weg, die 500 meter onder de top, aan de andere kant van de berg is aangelegd.

Over een paar uur stappen we in de trein naar Lhasa. We trekken twee weken door Tibet en gaan uiteindelijk daar de grens over naar Nepal. Waar we (een beetje) huiverig voor zijn is de hoogte, in het slechtste geval hebben we medicijnen bij ons. De tijd gaat het leren!

In het Chinees XIEXIE (bedankt)!!!

Voor al jullie leuke reacties en verhalen over thuis. We vinden het echt heel leuk om te lezen hoe het bij jullie allemaal gaat!!!!

We hopen dat alle vakanties top geweest zijn, dat alle nieuwe kleine mensjes op deze wereld het goed maken, dat de mama's wat minder moe zijn, dat alle toekomstige mama's zich goed voelen en de nesteldrang begonnen is en dat de (bijna) papa's goed voor de bijna of nieuwe mama's zorgen en zolang we niet gemist worden op het werk vragen we minimaal 4 maanden bij!!

Reacties

Annette Vught

28 sep. 2010, 10:12

hi there,
ik zit hier achter mijn volle bureau op een mistige dag naar buiten te kijken. En dan vraag ik me ineens af.... hóe is het daar..??
Nog spannende verhalen..?? Ich bin gespannt ja

Annette Vught

28 sep. 2010, 10:29

oeps... mijn wens werd vervult zonder echt verder te kijken.
Wordt het toch nog lekker werken na het lezen van jullie o zo práchtige verhaal: broodje AAP verhaal is het niet maar sorry Joyce en Rene.. heb toch wel heel heel erg moeten lachen hoe het omschreven werd mbt die 2 grote apen die voor jullie sprongen. Zie het voor me maar dan meer als een stripboek ipv real life/live, dubbel op dus.
Hadden het ontbloten van de tanden van Rene geen effect kunnen hebben op deze super apenkoppen??

Súper mooie foto's weer genieten.

Om even over mezelf te mauwen: als het goed is word ik over 2 weken opoe :)
Heel spannend en hopelijk ook een moment om eens te genieten van iets moois en positiefs.
Ben zondag nog even bij opa aan ( EEN GESLOTEN DEUR) geweest,. Hij was op rak. Mooi toch dat hij zich vermaakt.

liefs en tot het volgende verhaal voorlopig

Peter en Henny

28 sep. 2010, 10:56

Wauw, René is nu ook ónze held!!! Merken wel Joyce, dat je volkomen veilig bent bij René!!

Als we de verhalen over Guilin, Yangshuo en de Drakensbergen lezen willen we zo terug!! Prachtig hé!!

Ook wij hebben de tocht over de Li-rivier gedaan, alleen dan op een grote toeristenboot en toen regende het. Ook een fietstocht (door de stromende regen) door het platteland van Yangshuo en een wandeltocht (gelukkig toen droog) door de rijstterrassen.
Maar dit stuk China is, denken we, onze mooiste reiservaring tot nu toe geweest!!

Volgende week is het onze beurt, gaan we lekker met de zussen naar Rome, wat zullen we genieten!!

Jongens, heel veel reisplezier nog en geniet van al dat moois!! We zijn heel erg benieuwd naar de verhalen over Tibet en Nepal!

Heel veel (jaloerse) groetjes van Peter en Henny

Thea, Toine en Gitte

28 sep. 2010, 16:41

Hoi lieve René en Joyce,
Wat een verhaal weer. We wisten al dat René groot en sterk is, maar dat hij 2 van die grote apen kon verjagen....COOL!!!! Joyce alleen nog een vraagje aan jou.....je hebt toch wel een foto kunnen maken om dit verhaal te bevestigen??? Want een verhaal is snel verteld, toch??? O ja, ons kleinkind kan inmiddels al lopen (echt waar!!) en heeft al 5 tanden!!!!!
We genieten nog steeds heel erg van jullie op deze manier. Heel veel groetjes en een dikke knuffel.

chelle en el

28 sep. 2010, 17:00

Hi lieverdjes.

Wat een held wat een held die rene!! Ben helemaal onder de indruk van dit heldhaftige avontuur. Zit hier weer te genieten van jullie reis. Wat lijkt het me fantastisch om die boeddha in het echt te zien. Al dat geloop en gewandel lijkt me natuurlijk iets minder voor mij... (niets gewend he?!)
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen in Tibet en Nepal, al vaak op tv reisprogramma's over gezien.
Een hele lieve knuffel vanuit het koude, regenachtige en mistige nederland! X chelle en el

elmar

28 sep. 2010, 17:03

weer een top verhaal lui.. weten jullie dat die 'apen' makaken dus, en vooral het mannetje heel slim zijn omdat hij tijdens het paren (doorgaans van achteren) bij het vrouwtje op haar poten gaat staan zodat ze niet weg kan vluchten??? zomaar wat side information.. ;-p

joost

28 sep. 2010, 20:08

heeeej boefjes.
zo te zien en horen loopt alles op "rolletjes" hahahha.
Tsja er is een gezegde ......... ONKRUID VERGAAT NIET....... Zo ook met jullie. Trouwens wij hebben een geheimpje. Dus check jullie mail. Hadden jullie NOOIT verwacht hahahha.

CHEERIO

kim en joop

28 sep. 2010, 20:16

Hey,

geweldig wat een verhaal!!!
hahaha ik zou ook helemaal niets van die apen moeten hebben!
geniet er verder van!!!
groetjes uit van uit een momenteel somber duitsland BR en van uit de bossen in brabant

mels en lia

28 sep. 2010, 21:08

hoi,daar,
weer een geweldig verslag en prachtige foto's,vooral die van jullie saampjes,je ziet dat jullie het vreselijk leuk hebben!!!En Rene....leuke foto van jou met die aap!!
Met ons kleinkind gaat het prima,al overde helft van de zwangerschap,weer een heel leuke fase in ons leven!!
Nou,ga vooral door jullie verhalen..ook oma geniet mee op de achtergrond zoals jullie weten,groetjes vanuit grauw,herfstachtig Breda

Rob & Anne

01 okt. 2010, 09:32

Hallo lieve mensen!

Wat is het weer heerlijk om jullie verhaal te lezen en de prachtige foto's te zien! Mooie afleiding tijdens deze laatste loodjes.

Vol verbazing kijk ik naar alle reacties trouwens; inderdaad, iedereen is volop met nieuwe wereldbewoners bezig! Haha!
Maar ondertussen betekent dit, dat we wel erg gefocust zijn op de kleine omgeving rondom deze hummels, dus is het maar goed dat jullie ons regelmatig even 'meenemen' over de wereld. Zo blijven we toch een beetje bij en beseffen we ons dat er nog meer op de wereld is dan kinderbedjes en luiers e.d. ;)

Nou lieve mensen, heel veel plezier daar en geniet van jullie mooie tocht in Tibet!

Liefs uit Zwolle,

Rob & Anne

Simone & Ernst

02 okt. 2010, 11:17

Hallo schatten,

leuke verhalen hoor, maar wij geven toch de voorkeur aan O, o Cherso. Haha! Zijn Barbie, Jokertje en consorten al tot China doorgedrongen?
Nee hoor, we genieten van jullie belevenissen en zijn hartstikke jaloers. Veel plezier in Tibet en laat held Rene meteen die Chinezen er even uitzetten met z'n apenverjaagtruc.

Dikke zoenen

Marlene & Patrcik

03 okt. 2010, 12:07

hoi hoi,
Geweldig om alle verhalen te lezen en de foto's te zien. Wat een belevenis. enne het idee om een aantal maanden er aan vast te plakken klinkt erg goed, alleen maar hopen dat de baas dit goed vindt.

Voor ons is de vakantie voorbij. een maandje Italie en Frankrijk. natuurlijk niets vergeleken bij jullie avonturen.

Heel veel plezier enne aan de ploegstraat is de herfst begonnen

Michel

09 okt. 2010, 00:31

Hallo Joyce en Rene,

Alweer 10 weken onderweg en natuurlijk schandalig dat ik nog niks van me heb laten horen! Excuse, Excuse!
Heb net al jullie verhalen gelezen en alle foto's bekeken.
Wat een leuke verhalen, schitterende foto's en ....wat een talent zoals jullie alles beschrijven voor de thuisblijvers . Is echt leuk het hele reisverloop op deze manier te kunnen volgen en zie het helemaal voor me zoals jullie het daar beleven.

Vind het te gek dat jullie dit doen. Volgens mij zijn jullie ook wel heel goed voorbereid op pad gegaan. Of hebben jullie al veel van jullie plannen moeten wijzigen?

PS: Van het apenverhaal valt me het natuurlijk wel een beetje tegen dat de "apen "niet zijn getrakteerd op een korte demonstratie MZV van Joyce en even op de grond zijn gewerkt! Nee hoor, lijkt me best spannend, Joyce ! Enne.. Super Rene!

Zou zeggen, heel veel plezier met het vervolg van jullie reis, geniet ervan!

Groetjes,
Michel (KMA)

Bart en Laar

09 okt. 2010, 18:21

Joh, verhaal gelezen en inmiddels weer internet. Ik wil net als Rene held worden en loop dus met een stok te zwaaien naar alle apen in de Afrikaanse bergen..... Tot
Zaterdag!!!!!!!!!!!!

Voppie Claire

11 okt. 2010, 21:04

Eeeeeej Rene en Joyce!

Ok, dus Rene, als je roddels wilt lezen, heb ik ff je prive mail nodig, want er is genoeg te vertellen ;-)

Verder was vandaag coming out day op het werk, dus we hebben je gemist in je roze ondergoed, of in ieder geval ikke :-D

Dan, de belangrijkste vraag: ik zie dat ik voor 8 euro jullie 100 foto's kan doneren, echter wel handig als ik dan weet of dit nodig is. Kijk als AL jullie vrienden en familie al foto ruimte hebben gedoneerd, tja dan heeft het weinig zin als ik dat ook nog ga doen ;-)

Cheers Clairetje

ADA EN ARIE

11 okt. 2010, 21:41

LIEVE JOYCE EN RENE, JOYCE VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE VERJAARDAG (MORGEN). WAT HEBBEN JULLIE AL VEEL MEE GEMAAKT EN WAT IS HET EEN PLEZIER OM HET TE LEZEN. VEEL PLEZIER MET Z'N ZESSEN IN NEPAL. GROETJES UIT VLAARDINGEN.

Michiel

13 okt. 2010, 21:10

Hola lui!

Vette verhalen, goed bezig daar! Ik krijg alleen niet automatisch een update wanneer je een nieuw verhaal mailt, hoe komt dat??

Rene, erg goed dat je je broodje zo goed verdedigt hebt, mooi meegenomen dat Joyce achter je stond :)

VEEL PLEZIER HE!!

GRTZZ Michiel en Debby

shirley

15 okt. 2010, 15:05

Hoe was t met je verjaardag? Nog gefelciteerd meid! Ik kan me wel indenken dat het heel speciaal was zo in die verre landen. Hier was het niet echt anders maar wel gezellig met de familie. Maar ik kan je wel zeggen dat ik erg aan je gedacht heb ;-) xxx Shir

Laura Stijnenbosch

25 okt. 2010, 19:46

he reizigers,

Ik las op je hyves dat jullie je rugzak gepakt hadden om een lange reis te gaan maken. Dus even je naam bij google in getypt en zo jullie reisverhalen gevonden. Fantastisch om te lezen en wordt er ook lekker jaloers door.
Wij zijn afgelopen zomer door cambodja en vietnam getrokken en is ook echt een aanrader.

Nog een leuk nieuwtje, Adinda is bevallen van een dochter Elin.

Liefs uit Utrecht

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden

{{ error }}

Je reactie is opgeslagen!