joycerene.reismee.nl

Mongolië


Van Noord naar Zuid, in 17 dagen.

Even voorstellen.

In Mongolië bestaat er niet of nauwelijks ´openbaar vervoer` naar andere stadjes of dorpen. Als je het land gezien heb dan vraag je, je ook niet meer af waarom. Andere dorpen of stadjes zijn er bijna niet. De dorpjes die er zijn, zijn belangrijke nederzettingen voor de nomaden families, met een ziekenhuis, een winkel en scholen voor de kinderen. Langs de treinrails (die van noord naar zuid loopt) liggen ook wat dorpen, deze houden zich vooral bezig met de handel via het spoor. Het noorden kent wat grotere dorpen waar nog enigszins (openbaar) vervoer te vinden is. De enige manier om het land goed te zien is het huren van een jeep of mini VAN, met chauffeur, een ervaren chauffeur wel te verstaan (ik kan u mede delen dat deze zijn waarde heeft bewezen in deze 17 dagen!). Hoe groter het reisgezelschap hoe goedkoper het wordt. Oftewel... hetzelfde als broer Bart en Laar al op de site beschreven, we blijven toch Nederlanders, maar bovenal hebben we ons aan een budget te houden. Anders moeten we toch gebruik gaan maken van de capaciteiten van Joost (hij heeft aangeboden een René en Joyce fonds op te richten). Maar aangezien iedereen die naar Mongolië komt wat van het land wil zien is een reisgezelschap snel gevonden en met de overtuigingskracht van René en Joyce samen, willen ze ook allemaal dezelfde route volgen, dezelfde dingen zien en de dag erop vertrekken. Geregeld!

Het gezelschap; laten we met de belangrijkste man beginnen, onze chauffeur, Toga (spreekt het uit als; Toga waarbij de G ongeveer uit je tenen moet komen en wij westerlingen dat nooit voor elkaar gaan krijgen, je spreek het dus gewoon uit zoals het er staat, daar luistert hij namelijk ook naar). Deze man (27) is echt de topper van de reis geweest, kaarten van het land zijn voor mietjes, je gebruikt gewoon je ingebouwde GPS als er midden in de woestijn 7 zandwegen elkaar kruisen en je moet er één kiezen. Als het dan toch de verkeerde blijkt te zijn vraag je het gewoon aan de lokale GPS, dit zijn veelal mannen op paarden in traditionele kleding met heel veel schapen, geiten, paarden of kamelen. Rivieren die doorkruist moeten worden ’lees’ je gewoon of je praat ermee en dan spoel je niet met VAN en al mee met de stroom (ja, we hebben ze gezien). Dan is er Zoda (27), onze gids en de verloofde van Toga. Engelse lerares op de universiteit in Ulan Bator (hoofdstad en enige echte stad in heel Mongolië, even voor de duidelijkheid, Mongolië is zo groot als de Benelux en Frankrijk samen. Er wonen iets meer dan 2 miljoen mensen waarvan 1/2 in de hoofdstad, hier wil je inderdaad heel snel weg). 7 toeristen op 6 plekken achter in de VAN van Toga. Chad, een Amerikaan, hij ziet er inderdaad precies zo uit als wat je nu voor je ziet. Dikkig, René noemt het gewoon vet (ook tegen Chad), hij praat iedere dag over Mac Donalds en Wendy’s, snapt niet waarom wij Nederlanders zijn, die in Holland wonen en dan ook nog Dutch praten. Oftewel, ik was al snel Holly (Joyce is te lastig) en Holly en René komen uit Hollisch. Hij is onwijs grappig, vermaakt in zijn ééntje (soms met René) de hele VAN een paar uur en loopt altijd met zijn portemonnee om zijn nek. De kou en het eten waren af en toe een ware beproeving voor hem. Maar zoals hij het zelf zegt:, I made it!”. Neil en Ushi (37) komen uit Schotland en zijn al bijna een jaar aan het reizen, banen opgezegd, huis verhuurd en vorige week besloten er nog een jaar aan vast te plakken (mmm… Misschien een idee!). Uschi en Neil schelen zeker 10 jaar, maar aangezien Neil niet zijn leeftijd wil zeggen kan het ook meer zijn. Ushi is heel relaxt en soms wat lang van stof, dan gooi ik het gewoon op de taal barrière en hoef ik niet meer te luisteren. Waar ik overigens al 10 minuten eerder mee gestopt was. Neil zegt gedurende de dag niet zo heel veel, kijkt veel naar buiten, maar kan droog uit de hoek komen. Hoe hij het reizen al een jaar volhoud snappen we nog niet helemaal, hij roept namelijk iedere dag stipt om 1200 uur dat het lunchtijd is, geen dorpje of GER in de buurt! (we lunchten bijna altijd ergens bij mensen thuis of in een soort restaurantje in een dorp, is er geen kok, dan wordt deze even thuis opgehaald en een dik uur later staat er weer iets eetbaars) maar het is 1200 uur dus voor Neil lunchtijd! Uhh.. Ja, niet mijn probleem zullen we maar zeggen.
Thomas (23) en Anne (26) zijn twee Duitsers, Thomas studeert politicologie en een ware sparringpartner voor René. Hij vindt een échte W.C (hebben we er 2 van gehad) en een douche (ook twee van gehad, één warm en één koud) de perfecte infrastructuur en zijn motto is als een groep bij elkaar blijven, 17 dagen lang!… Ja, natuurlijk Thomas, na een heel klein uurtje de berg op waren we hem al kwijt. Anne studeert Theater wetenschappen en ze is ook zo zweverig als dat het klinkt. Kon niet echt tegen de kou van de eerste dagen. Alle adviezen in de wind slaand maakte ze ons graag deelgenoot van al haar pijntjes, problemen en gedachtes. Anne en Thomas zijn na 10 dagen in één van de grotere dorpen op een Taxi VAN gestapt terug naar Uan Bator. Het walhalla van warme douches, restaurants en stenen huizen met bedden om in te slapen.
René en Joyce (roepnaam; Holly) twee Nederlanders. René (33) een officier in het Nederlandse leger, met een GPS, een horloge met hoogte meter en kompas en een heel handig en scherp mes. Iedereen neemt alles van hem aan (sukkels ik weet natuurlijk wel beter…) maar de mede reizigers hebben het soms nodig om even houvast te hebben.
Neil; gaan we wel goed? Rijden we echt naar het zuiden? Volgens mij moeten we de andere kant op.. Zoda! Waar gaan we heen? René rijden we wel naar het zuiden, kijk eens op je kompas”. ( René Neil pas drie keer uitgelegd dat dat ding niet werkt in een metaal omgeven bus. Neil misschien toch nóg ouder dan we denken, want stokdoof voor deze informatie). En die goede René weer braaf op zijn horloge kijkend en Neil geruststellen dat we naar het zuiden rijden en alles dus goed komt voor vandaag. Joyce (30) sportinstructeur in het Nederlandse leger, heel stoer!! Heeft iedere dag wel honderde vragen moeten beantwoorden over hoe en waarom (ik heb mijn trainingsleer aardig bijgehouden de afgelopen 17 dagen). Lacht de hele dag (volgens Chad) en vind het allemaal prima hoe het loopt, kan er namelijk toch niets aan veranderen als er om 1200 geen lunch is, dan neem ik gewoon een koekje (en geef Neil er ook twee). Vormde samen met René toch wel het meest praktische duo van het reisgezelschap.

Reacties

Reacties

Ilja en Denise

Hoi Rene en joyce,
top om zo jullie verhalen te lezen. Geniet er lekker van. Joyce, we missen je op school, maar jij mist niets hoor!!

We hebben net weer 3 uur een of ander vak moeten aanhoren en we hebben nog steeds geen idee waar hij het over had...de klas ook weinig veranderd,...

have fun verder...

Groetjes vanuit de hogeschool...il en denise

Sanne

Hallo lieverds,

Wat een heerlijk verhaal weer na een lange radio stilte. We missen jullier hier wel hoor!! Sander is enigzins (lees bizar) jaloers op jullie en het kriebelt een beetje bij hem... Maar ja, hij heeft een ander 'project' om naar uit te kijken, hihi.

Geniet!! Dikke kus Sanne

ps: nog leuke foto's voor op de site??

Bart en Laar

He Holly en GPS Rene,

Wat een geweldig verhaal zeg, 100 bonuspunten als je chad fotografeerd met de welbekende t-shirt(s)...:-)

Nee hoor erg leuk om te lezen en inderdaad ideale duo in het reisgezelschap!!! dikke kus van ons uit zonovergoten Zanzibar........

Carla en Leo

Als we een reclameboodschap moesten maken voor dit reisverhaal zou het zo kunnen klinken :
EEN OVERGETELIJK VERHAAL OVER LIEFDE EN TROUW IN EEN REISGEZELSCHAP !!
Lieve Schatten, dit is toch echt genieten..........
dikke kus pap en mam

Wilma en Hans

We hebben weer enorm genoten van jullie verhaal en belevenissen...Dit is helemaal fantastisch, alleen maar genieten en een klein beetje afzien.
Dikke kus

Jessie

Hee lieverds,

Normaal typ ik met 10 vingers, dus met 1 hand (en dus eigenlijk met 1 vinger) een reactie tikken is echt even doorzetten... Maar er ligt dan ook een lief klein meisje op mijn andere arm!!!

Heerlijk gemêleerd gezelschap lees ik. Gewoon af en toe iemand helemaal afbranden en je kunt er weer even tegen...

Anne is vandaag precies 6 weken oud en voor onze begrippen al een hele meid, maar er zijn ook kinderen die met dit gewicht geboren worden... Het gaat echt super met haar, maar mijn wallen hangen tot op mijn enkels... Toch begint er een beetje een ritme te ontstaan. Gelukkig zit er ook iets meer tijd tussen de voedingen dan een paar weken geleden. Iedereen is natuurlijk verliefd op zijn eigen kind en ik ben geenszins de uitzondering op de regel! Mochten jullie willen weten hoe ze er nu uitziet, er staat een recente foto van Anne op mijn hyves.

En verder maak ik momenteel niet al teveel mee, maar ik heb nog 2 maanden verlof, dus komt goed! Ik ben in ieder geval weer uit mijn grot gekropen haha...

Dikke kus,

Jessie

Tim

Hey Joyce en uiteraard Rene,

Wil je aub niet van die mooie, interesante, uitdagende, spannende, grappige, om jaloers van te worden, typisch nederlandse, sportieve reisverhalen vertellen!!!!!

Kan ik een kleine donatie doen voor het HELP Joyce en Rene de winter door fonds... ;)

Veel plezier nog daaro!!


Gr Tim
p.s. Bedankt voor de TSF!!!!

Annette Vught (nicht van pa Jack :) )

Gewéldig verhaal weer. Ik heb het gevoel dat ook ik in die VAN zit. Wát een mooie omschrijving van jullie reisgenoten. Gelukkig heb je René voor het geval de humor en angst toeslaat. :) :)

Toine, Thea en Gitte

Hoi lieve luitjes, Wat een super verhaal weer en wat leuk om jullie op deze manier te kunnen volgen. Wat een stelletje daarin die VAN. Geen moment om je te vervelen lijkt ons. Wij zijn net terug van vakantie aan de Belgische kust. Iets minder spannend gehad dan jullie, maar wel fijn geweest. Wel wat minder weer. Vandaag al een trotse oma Van Nispen aan de telefoon gehad, die vertelde dat jullie hadden gebeld. Lief om aan haar te denken. Doet haar heel erg goed. We kijken uit naar jullie vervolgverhaal!!!! Dikke knuffel van ons 3.

kim en joop

hoi hoi

geweldig erg leuk verhaal moest er hard om lachen!!!
zit in schaarsbergen op het wk vijfkamp nou hier zijn ook af en toe geweldige taal barriers of mensen gewoon heel erg eigenwijs (als ze moeten melden voor pre start enz)
ook wel chinese genoemd of russen hahaha.
niet presteren is geen eten hahaha!!

Joyce, verder krijg je de groeten van nico S!!!!

en met joop gaat t goed week 2 nu!!!

heel veel plezier!!! tot mails dikke kussssss

Paul

Hallo wereldreizigers! Eindelijk een reactie van de buurman! Wat een verhalen, je kunt het bundelen en uitbrengen! Maar wat een super ervaring jongens! Klinkt echt helemaal tegek! Maar treintje springen moet je niet té vaak doen hoor! Hier in het Bredaase is ook alles goed, de braderie staat voor de deur, dus gezelligheid! Verder begint Jas volgende week weer met werken en ben ik druk bezig met de scriptie, gaat goed.

Heeeeel veel plezier en geniet van alle ervaringen! Kijkk uit naar de volgende verhalen!

Gr Paulus

Claire "Voppie"

Eeeeej Holly en GeepeeS (whahaha),

Meestal moet ik de lange verhalen in twee delen lezen, MAARRRR dit verhaal is fantastisch. Ik zie het al helemaal voor me. Dat GPS verhaal is echt gieren brullen. Eeej Rene, draag je nog steeds roze onderbroeken of zijn ze inmiddels bruin geworden ivm ontbreken wasmachines, whoehahaha. En Holly, gewoon ons Nederlands leger helemaal opvijzelen daar in Mongolie, hihi. Gewoon zeggen dat we heeeeul stoer en sterk zijn. Doe voorzichtig jongens! groetjes Claire

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!