Cambodja
09 jan. 2011
🇰🇭
vanuit Cambodja
Onderweg naar Kratie, onze bestemming voor vandaag, besluiten we om in de bus te blijven zitten en gelijk door te gaan naar Phnom Phen.
De eerste indrukken van (noord-oost) Cambodja zijn een mix tussen het binnenland van China, rijstvelden en bamboe, de uitgestrekte vlaktes van Afrika en de bergen in de verte van Laos. De hutjes zijn hier niet gevlochten maar allemaal van hout, staan ook op palen en de daken van riet of kleine dakpannen met een mooi houtsnijwerk bovenop. Ineens zie ik een grote witte pot op een kleine veranda staan. Ik denk gelijk aan een grote bloempot en zie hem al in onze tuin staan met paarse lavendel erin. Ineens zie ik die pot bij heel veel meer hutjes staan, hij zal vast een ander functie hebben, waterreservoir ofzo. Lekkere blanke westerling die ik ben!
Phnom Phen is een bruisende moderne stad. Grote gebouwen, veel mooie tempels, een boulevard en in het midden van de stad het indrukwekkende Royal Palace. Gele Hummers, dikke BMW’s en anders zeker wel een Lexus. Dit hadden we niet helemaal verwacht en we realiseren ons dat achter dit vele geld, veel meer, armoede schuil gaat. Als ik ’s ochtends vroeg naar het park dribbel, om samen met zeker 20 Cambodjanen, hard te lopen, zie ik de straat kinderen snel hun slaapspullen bij elkaar rapen, net voordat ze weggestuurd worden door de naderende agenten. Cambodja dat het toneel geweest is van een jaren durende burgeroorlog en het Pol Pot regime. De gruwelijkheden van de Khmer Rouge tijdens dit regime, proberen ze “levend’ te houden, de killingfields en S21 (beruchtste gevangenis), zijn ware museums en gedenk plaatsen geworden. De verhalen van heel veel individuen worden hier verteld door foto‘s, verhalen en films. Het doet geen recht, aan deze verschrikkelijke gruwelijkheden, om door mij op papier gezet te worden. Aan het einde van deze, indrukwekkende, dag, zijn we bijna vergeten dat het 31 Dec is. We besluiten om een restauranttocht te houden en lekker te eten en te drinken. Als het bijna 2400 is, loopt de hele stad uit naar de waterkant. Een aantal grote hotels trakteren ons, en nog 10000 anderen, op een half uurtje van het mooiste siervuurwerk. Echt waanzinnig! Welkom in 2011!! Zoals ze hier zeggen: “Good luck to you!”. Morgen ochtend vroeg is het tijd om naar Siem Reap te gaan.
Siem Reap: drie dagen zwoegen van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, door de tempels van Angkor Wat. De zon op te zien komen en de jungle te horen ontwaken in het hart van Angkor Thom. De zon, die met het eerste ochtendlicht, de vele gezichten een bijzondere kleur geeft. ’S avonds de zon onder te zien gaan, vanaf de top van Pre Rup tempel, waar 1000 jaar geleden vele mensen woonden en deze zelfde zon achter de tempel zakte. Tussendoor zwoegend op de fiets door de warmte of heerlijk in de schaduw het verhaal van de volgende tempel, voorgelezen, krijgen. René heeft zich ontpopt tot een ware Angkor Wat expert en slavendrijver.
De bootreis naar Battambang schijnt een geweldige ervaring te zijn, volgens de Lonely planet. Oftewel René en Joyce met de boot naar Battambang… Als we op het dok aankomen is het één gonzende mierenhoop, veel grote rugzakken en krijsende Cambodjanen om hun waar te verkopen. Er liggen genoeg boten en we maken ons dan ook niet druk over het grote aantal mensen. Totdat we de boot in willen, vol! Maar volgens goed Aziatische gebruik is er nog wel plek op het dak. Prima, lekker om ons heen kijken. In het zonnetje, we vermaken ons wel. We varen over het Tonlé sap meer, kleine riviertjes en prachtige natuur. Zodra we een drijvend dorp naderen moet er altijd wel een local op de boot of spullen af. Voor de lokale kinderen is het één grote happening, ze staan te roepen en te zwaaien. Tegen de middag is het zo verschrikkelijk warm op het dak van die boot alles wat we kunnen vinden gaat aan en om, om ons maar enigszins te beschermen tegen de brandende zon. “Are we there yet??”.
De stad zelf heeft een paar mooie tempels en we besluiten om ze te gaan bekijken. Ook hebben we het idee om te proberen met een monnik te kletsen. We zijn wel benieuwd naar het hoe en wat. We hebben er één gevonden, een monnik die aardig Engels praat. En nog één! Deze praat goed Engels, maar kan het niet verstaan (of wil het niet verstaan). En nog één! Deze vertelt het zelfde als de vorige. En nog één! Deze wil geld. En nog één!! Deze heeft een heeeeel langggg betoog voor ons. En nog één!! AHHH… Waar is de uitgang? Laat die twee andere tempels maar zitten, we gaan naar het lokale zwembad, onze hersens hebben koeling nodig…
Omdat het toch de beste manier is om meer dan alleen de steden te zien, besluiten we om met een scooter het platteland en een aantal oude tempels (leven geen monniken meer…) in de omgeving te gaan bekijken. Overigens is platteland niet overdreven, kon Nederland zijn. De omgeving is geweldig mooi. Het komt in ons op, en dat is niet de eerste keer, dat de reis nog vele malen mooier is dan de bestemming. Onze buiken beginnen te protesteren, we hebben honger, maar zijn nog niet echt iets tegen gekomen om te eten. Als we bij een stalletje komen, vragen we naar rijst- of noedelsoep. Hebben ze niet. Maar er staan 4 grote schalen voor ons, verschillende vormen en kleuren “dingen” drijven in het rond. Dit is wat ze hebben. Ok, doe maar wat van die paarse, dat bruine en het witte…. We zouden jullie graag vertellen wát we gegeten hebben, maar eerlijk: géén idee.
De afgelopen tijd hebben we heel wat boeken gelezen en af en toe een klein gesprekje gehad met de lokale bevolking. Het doet ons met hele andere ogen kijken naar het land, naar de oude mensen (die er bijna niet zijn), de gehandicapten en de verminkten (bedelend) op straat. Iedere maand stappen nog 30 mensen op een mijn. Bewonderenswaardig zijn de grote glimlachen op ieders gezicht, het doorzettingsvermogen en de leergierigheid. Maar ja, zoals de Lonely Planet het zo treffend zegt: “The Cambodians have been to hell and back. “ Dan kan ik me voorstellen dat ze hun huidige situatie wat anders bekijken dan wij dat misschien doen. Food for thought…
Reacties
Reacties
09 jan. 2011, 13:08
Wat een levenslessen doen jullie op. Willen jullie uberhaupt nog wel met deze simpele eenvoudige jongen van het platteland bier drinken.
Helaas ben ik niet bij jullie terugkeer aangezien ik dan mijn tripje heb, maar we kunnen bellen!! Cynt krijgt van mij de iridium nummers en we are in business.
Geniet er nog van, want straks is het afgelopen .
Mijn voorstelling van jullie toekomst:
Joyce zwanger!
Rene zonder baan!
DUZZZZ!
Geniet nog maar even van het lekkere leventje
ciao
09 jan. 2011, 13:45
Joh Jos en Rene, Wat een mooi verhaal we zijn erg benieuwd naar cambodja.....nog vijf dagen om ons de weg te wijzen.....AHAH GeZELLIGGGGGGGG
09 jan. 2011, 18:45
was weer heerlijk om te lezen!!!
joop zit in BR en ik op de bank en ik kom daar vanavond alleen vanaf voor eten en drinken of om naar bed te gaan want ik heb beltrum gelopen.
(tot mijn telleurstelling wel een stuk na de helft mijn bandje kwijt geraakt!:() maar goed wel weer een top dag gehad!!!
(liep samen met caroline, annemieke vd waals en geke bakker de laatste en eerst ook los)
en uhhh wanneer zijn jullie ongeveer terug? heb nog evt voor je voor 6 feb high tea voor bij mij thuis.
Je moet niets maar weet dat je welkom bent
nou op naar het volgende mooie verhaal
xxx
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!